NL EN
Bel mij terug
Bel mij terug
Bel mij
EN NL
X
100% vergoeding? Stap voor 1 jan 2019
over naar een restitutiepolis
Meer informatie

Operatieve behandeling van elleboogklachten

Indien de niet-operatieve behandelingen onvoldoende uitkomst bieden kan de orthopedisch chirurg samen met u besluiten tot operatief ingrijpen. Het uitvoeren van een operatie bij elleboogklachten kan bestaan uit operaties zoals artroscopische chirurgie (kijkoperatie van de elleboog). Welke ingreep het meest passend is, hangt af van de oorzaak van de elleboogklachten en soms ook de individuele wensen van de patiënt. 

Artroscopische chirurgie (kijkoperatie van de elleboog)

Hierbij wordt een kijkoperatie van de ellebooggewricht verricht. Deze procedure wordt doorgaans verricht onder algehele narcose.
Tijdens de kijkoperatie wordt via vier kleine sneetjes in de huid rondom de elleboog een camera en instrumenten in het ellebooggewricht geplaatst. Via deze camera kan de elleboog van binnen duidelijk worden afgebeeld. Het kraakbeen, de pezen, de slijmbeurs en het slijmvlies kunnen worden gezien. Als er een afwijking of beschadiging is aan één van deze structuren zal dit tijdens de kijkoperatie aan het licht komen. En indien nodig kan er direct worden ingegrepen.

Een kijkoperatie wordt in dagbehandeling uitgevoerd en duurt ongeveer 30 tot 60 minuten, afhankelijk van de aandoening en de gekozen behandeling kan het langer of korter duurder.

Behandelingen

Tijdens een kijkoperatie van de elleboog kunnen afhankelijk van de aandoening verschillende operatieve behandelingen worden uitgevoerd. De kijkoperatie is helaas geen oplossing voor alle elleboogklachten.
Hieronder volgt een lijst met de belangrijkste operatieve ingrepen via een kijkoperatie:

  • Corpora libera (losse stukjes in het gewricht, worden ook wel gewrichtsmuizen genoemd);
    Een veel voorkomende klacht waarvoor een kijkoperatie van de elleboog verricht kan worden zijn slotklachten. Door slijtage van het gewricht zijn er losse stukjes in het gewricht ontstaan die de strek-buig-beweging kunnen blokkeren. Tijdens de kijkoperatie kunnen deze gewrichtsmuizen verwijderd worden.
  • Kraakbeenbeschadiging;
    Met deze ingreep kan de kraakbeenschade niet worden gerepareerd. Wel kunnen losse kraakbeenflarden worden verwijderd tijdens ‘de schoonmaak’.

 

Open elleboogchirurgie

Bovenstaande ingrepen kunnen ook via open chirurgie verricht worden. In tegenstelling tot bij een kijkoperatie wordt er door de orthopedisch chirurg een grotere huidsnede (enkele centimeters) gemaakt. Via deze huidsnede kan het schoudergewricht en het AC-gewricht bereikt worden en kunnen de verschillende behandelingen verricht worden.
De keuze hangt af van de voorkeur van de patiënt en benodigde verrichting volgens de orthopedisch chirurg. De beide operatietechnieken hebben vergelijkbare resultaten bij een distale clavicularesectie. Het voordeel van een kijkoperatie is onder andere dat de insteekopeningen gemakkelijker zonder groot littekenvorming genezen en er minder kans is op een nabloeding of een infectie. Bovendien is tijdens een kijkoperatie het schoudergewricht goed te inspecteren.  

Nabehandeling

Na een kijkoperatie van de elleboog zal er allereerst 24 uur een drukverband om de elleboog verbonden zitten om de zwelling tegen te gaan. Hierna is het belangrijk om direct te gaan oefenen. Dit voorkomt namelijk stijfheid van de elleboog. Na twee weken mogen de hechtingen verwijderd worden. 

Complicaties

De risico’s bij kijkoperaties van de elleboog zijn zeer gering en bestaan uit de algemene operatierisico’s (infectie, zenuwletsel, bloedvatbeschadiging, wondlekkage). Daarnaast moet verstijving van de elleboog worden voorkomen daarom is het belangrijk met goede oefeningen ervoor te zorgen dat de elleboog na dergelijke ingrepen niet stijf wordt. 

Tenniselleboog (epicondylitis lateralis)

Een veel voorkomende aandoening aan de elleboog is een zogenaamde tenniselleboog. Een tenniselleboog, epicondylitis lateralis, treedt op als de peesaanhechting van de strekspieren van de pols geïrriteerd / ontstoken raken door veelvuldig repeterende belasting. De klachten bestaan voornamelijk uit pijnklachten aan de buitenzijde van de elleboog, die soms uitstraalt over de onderarm naar de pols. Strekken van de pols wordt als pijnlijk ervaren, evenals druk op de aanhechting aan de buitenzijde van de elleboog. Ook kan er krachtverlies aanwezig zijn.
Aan de hand van lichamelijk onderzoek, een röntgenfoto om andere oorzaken uit te sluiten, en eventueel een echo kan de diagnose gesteld worden.
Er zijn verschillende behandelingen van een tenniselleboog. Elke behandeling heeft een vergelijkbaar succespercentage van ongeveer 70%. Behandeling kan bestaat uit het voorkomen van de overmatige belasting van de pezen. Soms kan lokale drukmassage de pijn verminderen evenals elleboogsbandjes en braces. Bovendien kan fysiotherapie of een injectie met ontstekingsremmende middelen de irritatie doen verminderen. Mocht dit alles geen voldoende effect hebben dan kan operatieve behandeling worden overwogen waarbij de aanhechting van de strekspieren aan de buitenzijde van de elleboog voor een deel worden losgemaakt. Ook hierbij is het succespercentage ongeveer 70%.
Een tenniselleboog is een vervelende aandoening, maar gaat gelukkig in 90% van de gevallen binnen een jaar weer over. 

Golferselleboog (epicondylitis medialis)

Een golferselleboog, epicondylitis medialis, treedt op als de peesaanhechting van de buigspieren van de pols geirriteerd / ontstoken raken door veelvuldig repeterende belasting. De klachten bestaan voornamelijk uit pijnklachten aan de binnenzijde van de elleboog. De pijn treedt op bij het dragen van een tas of houthakken. Het buigen van de pols en het maken van een vuist wordt als pijnlijk ervaren, evenals druk op de aanhechting aan de binnenzijde van de elleboog.

Aan de hand van lichamelijk onderzoek, een röntgenfoto om andere oorzaken uit te sluiten en soms een EMG om irritatie van de zenuw (nervus ulnaris) uit te sluiten, kan de diagnose gesteld worden.
De behandeling van een golferselleboog is voornamelijk conservatief. Het voorkomen van overmatige belasting is essentieel. Daarnaast kan lokale drukmassage, elleboogsbandjes en braces uitkomst bieden. Bovendien kan fysiotherapie of een injectie met ontstekingsremmende middelen de irritatie doen verminderen. Mocht dit alles geen voldoende effect hebben dan kan operatieve behandeling worden overwogen waarbij de aanhechting van de buigspieren aan de binnenzijde van de elleboog voor een deel worden losgemaakt. Ook hierbij is het succespercentage ongeveer 70% en daarmee vergelijkbaar met de niet-operatieve behandelingen, terwijl bij een operatie operatiecomplicaties kunnen optreden.

Binnen ons team zijn Cornelis Visser en Eline Zwitser de experts op elleboog-gebied en het uitvoeren van operatieve ingrepen. Tijdens de afspraak bespreekt u samen met één van hen de mogelijkheden.

Contact

Eisenhower Kliniek
Eisenhowerlaan 77f
2517 KK Den Haag
Nederland
Tel:+31 (0) 70 20 59 800 +31 (0) 70 20 59 800
info@eisenhowerkliniek.nl

Afspraak maken
Akkoord
Wij gebruiken cookies om de ervaring op onze website te verbeteren, statistieken bij te houden en je toegang te geven tot onze social media.
Door gebruik te maken van deze website of door op akkoord te drukken, ga je akkoord met ons cookiebeleid. Lees meer over ons privacy- en cookiebeleid.
Je kunt ook niet akkoord gaan.